Σελίδες

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

Μάνος Ξυδούς [1953 - 2010]

...2010, 13 Απριλίου και ο Μάνος Ξυδούς έφυγε από κοντά μας.

Για τη ζωή του και όλα όσα έκανε, έγραψε και τραγούδησε όλα τα χρόνια που ασχολήθηκε με την μουσική γράφει ο φίλος stepas στο Μάνος Ξυδούς - Mix Grill...

Εγώ θα πω στον Μάνο ένα γεια με ορισμένα από αυτά που μας τραγούδησε...

Dreamer and the Full Moon - Sandrina [1984,Sandrina]

Walking down the street
leaving all of them behind
thinking about of me
and the times of life


I can’t see her face
I can’t see her eyes
but I can breathe your breath
i can paint your smile


Sandrina, Sandrina you’re touching me now
Sandrina, Sandrina around
Sandrina, Sandrina you’re stalking me now
Sandrina, Sandrina oh Lord


Lay me down on your empty road
many dreams fly out
you made me a wind of love
tell me how, tell me how


In a second life
face, full of love
souls dressed black sun
death never comes


Sandrina, Sandrina you’re touching me now
Sandrina, Sandrina around
Sandrina, Sandrina you’re stalking me now
Sandrina, Sandrina oh Lord


Walking down the street
leaving all of them behind
thinking about of me
and the times of my life


In a second life
that is full of love
souls dressed black sun
death never comes


Sandrina, Sandrina you’re touching me now
Sandrina, Sandrina around
Sandrina, Sandrina you’re stalking me now
Sandrina, Sandrina oh Lord

Πυξ Λαξ - Χωρίς Ντροπή [1994, Για τους πρίγκιπες της Δυτικής Όχθης]

Δεν έχει νέα απόψε, κοιτάζω τις περαστικές ίσως σε δώ
Με τυλιξέ η νύχτα, έστειλε μια γριά βροχή είσαι εδώ
Μέσα σε ρόζ μπαράκια και σε λιωμένη μουσική είσαι εσύ
Έστι απλά και μόνο τα λόγια είχα ερωτευτείμου'χες πεί


Χωρίς ντροπή,χώρις ντροπή


Δεν έχει νέα απόψε, πάλι μπροστά μου η φωνή να μιλά
Άνθρωπος γίνεσαι κι εσύ που στις ατέλιεωτες ελπίδες ακουμπάς
Το ξέρω κλαις τους παλιούς φίλους βλεποντάς να προσπερνάς
Τα τζιν παπούτσια της ζωής στα ζάρια που τους στήσαν να πετούν


Χωρίς ντροπή,χώρις ντροπή

Πυξ Λαξ - Ενα πέπλο της σιωπής θα σκεπάζει σαν μπαμπούλας την ζωή μας [1996, Ο μπαμπούλας τραγουδάει μόνος τις νύχτες]

Βρες μιαν άλλη νύχτα, για να τυραννάς
να πας ν'ακούσεις μόνος σου που φυσάει ο αγέρας.
Πάλι θα σε δέσουνε ψόφια ξωτικά
για να τρως τα ψίχουλα της περασμένης μέρας.

Μέσα στο δωμάτιο, την πόρτα να κοιτάς
μικρό το καταφύγιο, δεν θέλεις να κουρνιάσεις.
Σε μια φωλιά, που άδεια ειρωνικά
σου θυμίζει ό,τι θες να ξεπεράσεις.

Όλα όσα έκανες μπροστά σου θα τα βρεις
γλυκό παράπονο τη δίψα θα σου σβήνει.
Αφού σε τρόμαξε ο νόμος της σιωπής
να ξέρεις να πηδιέσαι, μ'ο,τιδήποτε σε φτύνει.

Βρες μιαν άλλη νύχτα, για να τυραννάς
σε στράβωσαν απότομα τα φώτα όλου του κόσμου.
Τώρα σε τσουλάνε άδεια φορτηγά
σ' ένα μονόδρομο που τελειώνει εμπρός μου.

Πυξ Λαξ - Έι "μαν" κοίτα μπροστά [1996, Ο μπαμπούλας τραγουδάει μόνος τις νύχτες]

Ένα σου δίνουν τρία σου παίρνουν
ένα σου δίνουν μισό τους ζητάς
ξέρεις με σένα οι δουλειές ανεβαίνουν
κάτι θα πάρεις γι αυτό μην μιλάς.


Χρώματα ψάχνεις άσπρο σου δίνουν
κι όταν το βλέπεις για μαύρο εσύ ,
τότε γελάνε είσαι από κείνους
που δεν τους χρήζει προσοχή.


Έι "μαν" κοιτά μπροστά
έχεις μείνει φοβάμαι πολύ στα παλιά,
Έι "μαν" κοίτα μπροστά σου
φωνάζουν και ξέρουν πολλά.


Θα 'ρθει και η φίλη σου οι θλιμμένη
τι στενοχώρια περνώ
θα σου πει, "μου λείπει ο δικός μου
μα θέλω και σένα να με χαϊδέψεις με ψυχή".


Νόθες οι σχέσεις που αντέχουν
βάθη και ύψη δεν είναι για μας
γυναίκες διακρίνουν παιδιά
που δεν έχουν πάνω σε ζώα με στείρα αγκαλιά.


Έι "μαν" κοίτα μπροστά έχεις μείνει
φοβάμαι πολύ στα παλιά.
Έι "μαν" κοίτα μπροστά σου
φωνάζουν και ξέρουν πολλά.

Πυξ Λαξ - Θέλω πελάτη [1997, Παίξε Παλιάτσο, Τα Τραγούδια Σου Τελειώνουν]

Θέλω πελάτη να έρθει κοντά μου
θέλω πελάτη να μπει στη καρδιά μου
θέλω πελάτη που θα ελπίζει
εμένα να αλλάξει για να με κερδίσει.


Θέλω πελάτη που θα πληρώνει
τώρα αμέσως προτού να τελειώνει
θέλω πελάτη καλά μορφωμένο
για να μου δείχνει τον κόσμο θλιμμένο.


Θέλω πελάτη έναν εργάτη
που θα κάνει να τρίζει το σκληρό μου κρεβάτι
θέλω πελάτη απ' την πιάτσα κοντά μου
θέλω πελάτη απ' τα όνειρά μου.


Θέλω πελάτη γυναίκα ή άντρα
να μ' αγαπάνε στα φώτα της ράμπας
και όταν χάνομαι να με γυρεύουν
θέλω πελάτες που δεν με χορταίνουν.


Θέλω πελάτη στο Κολωνάκι
από τζάκι να βαστάει και να μένει σε τζάκι
θέλω πελάτη στη συνοικία
μία ώρα μονάχα θα του δώσω ευκαιρία.


Από πάνω μου θα 'ναι και θα αφρίζει από πόθο
τα φτωχά του λεφτά του να πιάνουνε τόπο
θέλω πελάτη έναν μοιραίο
από αυτούς του θεάτρου που έχουν μέλλον σπουδαίο.


Για να παίξουμε οι δυο μας έργο που αξίζει
να το λέω στους γνωστούς και να κλαίνε οι φίλοι
θέλω πελάτη απ' την πιάτσα κοντά μου
θέλω πελάτη απ' τα όνειρά μου.

Πυξ Λαξ - Φαλτσέτα [1998, Στίλβη]

Θυμάμαι απόψε που τ' αστέρια με κυκλώσανε
ένα juke-box με φαντασία να καλπάζει
Τόσα τραγούδια που τα χείλη μας προδώσανε
όπως σε πρόδωσα και εγώ για κάποιον άλλη

Ήρθε κι εκείνος ο μουστάκιας ο απότομος
όλο εγκρίνιαζε πως να κρατάς τις στέκες
Στου Jimmy Hendrix τις χαβάγιες εχανότανε
καθώς οι μπίλιες ετρακάρανε σαν πέτρες

Ήρθε και ο Μπίλυ ο αράπης που εμίλαγε
χωρίς να νοιάζεται αν κάποιος του μιλούσε
"Ξυπνάτε βρε μαλάκες απ'την κούνια σας"
κι ύστερα αμίλητος τις τράπουλες βροντούσε

Σ' ένα τραπέζι που εφώτιζαν τα ξέφωτα
σαν αυτοκράτορας ο Βάγγος αραδιάζει
Στρωμένη είναι η δουλειά στης Τρούμπας τα περίχωρα
με τα αζήτητα κομμάτια μιας τσατσόγριας που προστάζει

Μια Τετάρτη που τα ξύδια τους εξέραναν
δίπλα στη στάση της Λιοσίων σταματάνε
Ένα ταξί τους παίρνει προς τις γέφυρες
και κατηφόρα για το σπίτι τους τραβάνε

Φράγκα δεν έχω να πληρώσω τα ετίναξα
για μια βρωμιάρα με ακούς μα δεν πειράζει
στραβομουτσούνιασε ο τύπος και σταμάτησε
'κατέβα κάτω' και τον πιάνει απ'το κεφάλι

Τραβάει ο Βάγγος την φαλτσέτα από την κάλτσα του
και την κολλάει στο πρόσωπο του μάγκα
Μα είχανε ήδη μαζευτεί οι χωροφύλακες
και τους επήγαν σηκωτούς πίσω από την μάντρα

Τόπι στο ξύλο τους εκάνανε και φύγανε
Μα εκείνοι από μέσα τους γελούσαν
αύριο θα κάναν πάλι την φιγούρα τους
σε έναν κόσμο που αγαπούσαν και μισούσαν

Θυμάμαι απόψε που τ' αστέρια με κυκλώσανε
ένα juke-box με φαντασία να καλπάζει
τόσα τραγούδια που τα χείλη μας προδώσανε
όπως σε πρόδωσα και εγώ για κάποιον άλλη

Πυξ Λαξ - Γέφυρες με πέτρες της σιωπής [1999, Νέτρινο]

Σ' ευχαριστώ γι' αυτή τη νύχτα απ' την ψυχή μου
σ' ευχαριστώ για ό,τι περάσαμε μαζί
Όμως θα φύγω γιατί αυτή είν' η ζωή μου
να κλείνω γέφυρες με πέτρες της σιωπής

Σ' ευχαριστώ για ό,τι μου χάρισες απόψε
μα τα λουλούδια κοιμούνται το πρωί
Ένα "αντίο" που θυμάμαι πότε πότε
κλείνει τις γέφυρες με πέτρες της σιωπής

Είναι αργά, πολύ αργά κι έχω ξεχάσει
της φαντασίας μου τα σκίτσα έχουν ξεβάψει
"Ναι" είναι αργά, πολύ αργά να ζωντανέψει
Ό,τι εφτιάξαμε κι αφήσαμε στη μέση

Πυξ Λαξ - You Get in Love [1999, Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ;]

Η Σοφία η δικιά μου δε συμμαζεύεται
μία τσούλα είναι του δρόμου που τρελαίνεται
Απ' τη μία παίρνει εμένα και συνεπαίρνεται
απ' την άλλη σπρώχνει εμένα κι από άλλον σπρώχνεται

Η Σοφία η δικιά μου ζει με αποβράσματα
πόσο θέλει να ξεφύγει και την πιάνουν κλάματα
Δεν εσπούδασε αρτίστα μα τα ψέματα
ξεχειλίζουνε οι τσέπες της με κέρματα

You get in lo-ve everybody love

Η Σοφία η δικιά μου σαν γκαρσόνα φέρνεται
που σερβίρει τους πελάτες δίχως να τους δένεται
Και στον ένανε να λέει πως τον άλλον σκέφτεται
κι όταν όλους τους τυλίξει φεύγει κι έρχεται

Η Σοφία η δικιά μου πιάνει τα μηνύματα
κι απ' το Amsterdam μου στέλνει κρύα χαιρετίσματα
πως παντρεύεται μου λέει κάποιον που αγάπησε
κι ό,τι είχαμε οι δυο μας μια για πάντα τσάκισε

Η Σοφία η δικιά μου φέγγει ξημερώματα
πάλι τσίμπησε νωρίς μπαγιάτικα δολώματα
κι όταν όλοι την χλευάζουν τότε μ' ονειρεύεται
σαν διαρρήκτης που ένα μπάτσο ερωτεύεται


Πυξ Λαξ - Εσύ εκεί [1999, Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ;]

Εσύ εκεί κι εγώ στου πόνου τον παράλληλο βαρύς χειμώνας
και το κλίμα ακατάλληλο
Εσύ εκεί κι εγώ στου κοσμου το υπόγειο να σε γυρεύω
σε μια ψεύτικη υδρόγειο

Εσύ εκεί κι ο έρωτάς σου διαταγή και τελεσίγραφο
Κι εγώ εδώ όλη τη νύχτα αγκαλιά μ' ένα αντίγραφο

Εσύ εκεί εσύ εκεί

Εσύ εκεί κι εγώ στου πόνου τα μεγάφωνα να τραγουδάω
της αγάπης τα παράπονα
Εσύ εκεί κι εγώ σκυμμένος στην κασέτα σου
να με ματώνει η φωνή σου και το ψέμα σου

Εσύ εκεί εσύ εκεί
Εσύ εκεί κι ο έρωτάς σου διαταγή και τελεσίγραφο
Κι εγώ εδώ όλη τη νύχτα αγκαλιά μ' ένα αντίγραφο
Εσύ εκεί εσύ εκεί

Domenica - Άχρηστα Ρολόγια [1999, Άχρηστα Ρολόγια]

Πέρασε η ώρα μα δεν φάνηκες
άχρηστα ρολόγια που μου χάριζες
Πέρασε η ώρα πέρασες κι εσύ
Πουλάκι που τρομάζει πριν έρθει η βροχή

Άχρηστα τραγούδια που μαράθηκαν
άχρηστα ρολόγια που σταμάτησαν

Πέρασε η ώρα μα δεν φάνηκες
άχρηστα ρολόγια που μου χάριζες
Πέρασε η ώρα πέρασες κι εσύ
Πουλάκι του χειμώνα μες' την άνοιξη

Άχρηστα τραγούδια που μαράθηκαν
άχρηστα ρολόγια που σταμάτησαν

Πυξ Λαξ - Σπασμένες Βέρες [2001, Τα δοκάρια στο γρασίδι περιμένουν τα παιδιά]

Μαλάκωσε καρδούλα μου γιατί είναι άγιες μέρες
και δεν αξίζει να χαλάς για δυο σπασμένες βέρες
άστη να βρει το δρόμο της και να αποφασίσει
πως τίποτα δεν χάνεται αν λίγο έχει ζήσει

Μην της θυμώνεις αδερφέ γιατί είναι μια γυναίκα
και της γυναίκας το κορμί κρύβει διαβόλους δέκα
που αν σε βάλουν στο γκισέ τότε την έχεις βάψει
θα χρειαστείς αρχάγγελο για να σου βάλει τάξη

Μαλάκωσε καρδούλα μου και μη ζητάς ευθύνες
για ότι και να σου ‘λεγε σε σκοτεινές μαρίνες
άστη να πάει στο καλό και κάτσε να τα πούμε
να ξαλαφρώσεις κι ύστερα μπορεί και να τα βρούμε

Πυξ Λαξ - Τα μάτια μου γι' αλλού [2003, Χαρούμενοι στην πόλη των τρελών]

Ας πάμε λίγο πίσω το εβδομήντα εννιά
Που άφηνα το σπίτι μου να ψάχνω για δουλειά
Γιατί δουλειά δεν μου 'δινε αυτό το σύστημα
Με γέμιζε πτυχία χωρίς αντίκρισμα

Έτσι πήρα τα μάτια μου γι αλλού
Και τρύπαγε τ' αφτιά μου η φωνή του αφεντικού
"Μαζί μου θα δουλεύεις σαν το σκυλί
Κι αν έχεις αντιρρήσεις η πόρτα είν' ανοιχτή
Αν θέλεις να πετάξεις στον έβδομο ουρανό
Δώστα όλα μαλάκα για να ζήσω κι εγώ"

Εκάθησα κοντά του χρόνια τέσσερα
Μου φάνηκε πως ήταν δέκα-τέσσερα
Στο Μεσολόγγι πήγα να παρουσιαστώ
Με στείλανε στον Έβρο για να συμμορφωθώ

Έτσι πήρα τα μάτια μου γι αλλού
Και τρύπαγε τ' αυτιά μου η φωνή του Λοχαγού
"Μαζί μου θα υποφέρεις σαν το σκυλί
Για να μην έχεις θέση στην απομόνωση
Εθνικόφρων θα 'σαι στον έβδομο ουρανό
Να σκοτώνεσαι μαλάκα για να υπάρχω κι εγώ"

Απολυτήριο πήρα απ' το Πολύκαστρο
γιατί η διαγωγή μου ήταν λίαν καλώς
Με πήρανε κλητήρα σε Record Company
και σύντομα μπροστά μου ήταν η προαγωγή

Έτσι μπήκα στον κόσμο των κουφών
Κάνοντας την φωνή μου μια φωνή αφεντικών
"Μαζί μου θα ξεχάσεις τα συναισθήματα
Δεν μ' ενδιαφέρει ο Dylan και τα ποιήματα
Για να πετάξει ο κόσμος στο έβδομο ουρανό
Θα του δίνεις μαλάκα ότι θέλω εγώ"

Μάνος Ξυδούς - Άμστερνταμ [2006, Περιμένοντας το νέκταρ]

Στο λιμάνι του Άμστερνταμ, ένας ναύτης τραγουδά
για τα όνειρα που θά ρθουν απ' τα μακρινά λιμάνια
Στο λιμάνι του Άμστερνταμ, ένας ναύτης κοιμάται
και δακρύζουν τα νερά καλοκαίρια σαν θυμάται

Στο λιμάνι του Άμστερνταμ, ένας ναύτης πεθαίνει
φουσκωμένος από μπύρα σε μια μάχη απελπισμένη
Στο λιμάνι του Άμστερνταμ, στην ομίχλη το πρωί
ένας ναύτης ξεπετιέται απ' της νύχτας το κορμί.

Στο λιμάνι του Άμστερνταμ που μαζεύονται όλοι οι ναύτες
κάποιος απ’ αυτούς αρπάζει ψαροκέφαλα απ’ τις γάτες
και τα δόντια του σου δείχνει σαπισμένα όπου ‘χουν μείνει
που μπορούνε να ρουφήξουν τα κατάρτια τη σελήνη.

Και στον ταβερνιάρη γνέφει με τα χέρια ανοιχτά
“γέρο μάγειρα μαλάκα φερ' τα ψάρια πιο κοντά”
κι όπως του ‘ρθε να ξεράσει έτσι ανήμπορος σαν πτώμα
ξεκαρδίζεται και λύνει το ζωνάρι του στο χώμα.

Στο λιμάνι του Άμστερνταμ βλέπεις ναύτες να χορεύουν
με τις εύκολες γυναίκες που ποτέ δεν τους παιδεύουν
το ουίσκι έχει κάνει σαν κοράκι τη φωνή τους
και της νύχτας τη γαλήνη με αστεία θα διαλύσουν.

Και φωνάζουν και ουρλιάζουν και γελάνε με μανία
πριν τ' ακορντεόν σωπάσει και τελειώσει η ιστορία
στην ομίχλη σα θα βγούνε λυσσασμένοι θα ορμήσουν
σε μιας τσούλας τα βυζιά τη φωτιά τους να σβήσουν.

Στο λιμάνι του Άμστερνταμ ένας ναύτης μπεκροπίνει
μπύρες πίνει και μεθάει κι όλο πίνει και ξερνάει
ξαναπίνει στην υγεία τους στις πουτάνες που ‘χουν πάρει
εκατόν πενήντα άντρες σε μια νύχτα η καθεμιά τους.

Έχουν χάσει την ψυχή τους παζαρεύοντας στην πιάτσα
για ένα πιάτο κρύα σούπα δυο φιορίνια ή δύο μάρκα
κι όπως κλαίω μιαν αγάπη που δεν ήτανε πιστή
έτσι αυτός θα κατουρήσει το ποτό που έχει πιει.

Μάνος Ξυδούς - Πάντα [2007, Βράδιασε, τα ξαναλέμε]

Νύχτα με χίλια πρόσωπα στο βλέμμα σου αλητεύει
και σέρνει με τις γόβες της κρυστάλλινο χορό
Όσο κι αν θέλεις να σωθείς,πάντα θα περισσεύει
μια κουταλιά για να πνιγείς θαλασσινό νερό.

Το μυστικό μου το`χε πει φευγάτος θερμαστής
για ό,τι πάθεις στη στεριά,πάντα θα φταις εσύ.

Οι κουρασμένες μας στιγμές χωρούν σε μιαν αράδα
κι ας είναι χρόνια δίσεχτα τα λόγια που θα πεις
Τα αταξίδευτα σκαριά που καρτερούν στη ράδα
έχουν πληγές που φαίνονται στο φως της αστραπής.

Μάνος Ξυδούς - Φθινόπωρο [2008, Τ' αστέρια θα 'ναι πάντα μακριά]

Φθινόπωρο πάλι,οι σκέψεις φωνάζουν
γυάλινα όνειρα σπας και πονούν.
Λόγια της βροχής ακούς που σε τρομάζουν
οι μέρες αλλάζουν,μα δύσκολα περνούν.

Και θυμάσαι τα μάτια που τότε φιλούσες
θυμάσαι τα δάκρυα που σβήναν φωτιές
θυμάσαι αγκαλιές ζεστές αν πονούσες
θυμάσαι τα χέρια που κλείναν πληγές.

Φθινόπωρο πάλι,οι σκέψεις αράζουν
σε μαύρα σύννεφα του δειλινού
λόγια της βροχής τα όνειρα σκουριάζουν
και πάνω τους βλέπεις τα χρόνια να περνούν.